Viyona,
Pembe kadın
Yüreğin yaylalar gibi serin
İri gözlerinde büyüyen devim ben.Kar peteği düşlerimin
Ateş gülü olduğunda korkacaksın
Azaptan yaprakların tutuşunca dilimde
Dudaklarımdan kaçacaksın
Kaç hece kovalanırsın kaç hece
Tükenmeden alfabe yakalanacaksın.Cellatları bu dağın
Kızıl mavi kalkanlarda dinlendirirken güneşi
Ve bileylerken korkusuz bir ahı
Sende bütün kelebekler gibi bana kaçacaksın
Kollarım dizildiğinde sıra dağlar gibi
Eteklerimde bir vakit konaklayacaksın…Gül ile gülistan zamanlarımızda olacak elbet
Çamur banyosu yaptığımda yüzünde tebessümün
Ellerinde ipek havlu
Sen hep zarif
Sen hep sevdalı
Yüreğim bir yanardağ
Öyle bakma ViyonaYüreğimin Tanrıçası olduğunda
Dağlara vuruyorsam kendimi
Alnımda mahcup ateşler
Gergefinde zulüm gören kaneviçedir yüzüm
Yüzünü asma Viyona…Ayın göğsüne sok ellerini,
Bir yıldız indir gökten
Avucumun içinde kınalansın
Bir dilek tut aşka dair dilekler arasında mayalansın.Olunca vakit tamam
Ben sana gülen güneşim
Saçlarını dağıt göğsüme
Benden küçük ateşler isteme
Koş ellerinde demir dağından derilmiş gümüş çiçekler
Güneşe doğru Viyona güneşe…